Mooncake memories

Publicatiedatum: 22 sep 2008, 23:24 · gepost door: Huy · aantal views: 1329

Toen ik laatst de toko binnenliep om mijn voorraad instant (cup)noodles aan te vullen, zag ik ze weer liggen: mooncakes. In lekker kitscherige blikken, de een nog fleuriger dan de ander.

Mooncakes Vroeger toen ik nog een heel klein meisje was, kon ik nachten wakker liggen van het idee dat ik op ‘paht yuut sap mm‘ een stukje ‘yuut pehn’ mocht hebben. Dat was net als kerst en nieuwjaar een “één keer per jaar” traktatie waar ik dan ook altijd naar uitkeek. Mijn moeder sneed de mooncake dan eerst in 2 helften en vervolgens de ene helft in tweeën (voor haar en pa) en de andere helft in drieën (zus, broer en ondergetekende). Maar ja, naarmate ik groter werd, letterlijk en figuurlijk, was zo’n 1/6 deel van een mooncake toch wel een beetje karig. Al heb ik het een paar jaar geleden nog erger meegemaakt toen ik samen met mijn toenmalige collega’s van onze baas 1 hele mooncake kregen die we dus met z’n allen mochten delen. Ter completering van zijn gulle gift had hij de mooncake alvast voorgesneden in 12 stukjes. Het was niet eens genoeg om aan je kiezen te plakken, maar daar had de beste man geen boodschap aan. Het gaat tenslotte om het gebaar, nietwaar? Want ook het mooncake festival is ten prooi gevallen aan de commercie. Een beetje mooncake kost per 4 stuks toch al gauw 15 à 20 euro. En als je een boel familieleden af moet of in mijn geval: een hele riedel mensen bij wie ik het hele jaar door klaploop (rond etenstijd ‘toevallig’ op bezoek komen), tikt dat lekker aan. Al is dat bij nader inzien toch niet helemaal waar, want ook mooncakes vallen onder het kopje ‘recycle-cadeaus’. Met andere woorden, je geeft een blik weg, je krijgt er een ander blik voor terug. Of tenminste 1 mooncake terug mee naar huis omdat mensen ‘het anders toch niet opkrijgen’.

Zo had ik na het mooncake festival van vorig jaar opeens 6 hele mooncakes in mijn koelkast liggen. Geen idee hoe lang die dingen houdbaar zijn, maar ik heb er maanden over gedaan om ze op te peuzelen en de laatste had ik in maart nog voorgeschoteld aan bezoek. Ondanks alle smaken (rode bonen, witte lotus, pinda, melon seed, etc.) is de enige echte mooncake voor mij zo eentje met donkere lotuspasta en eidooiers. Heerlijk smeuïg en plakkerig zoet met licht gezoute eidooiers… Gewoon even alle waarschuwingen van hoog cholesterol, vet, suiker en weet ik wat nog meer vergeten en een hapje (of 3) nemen van zo’n heerlijke mooncake. Jammie!!! Ik verheug me nu alweer op Paht Yuut Sap Mm!


Sylvia Lam

Dit artikel verscheen eerder in JONC NEWS editie 266

Reacties