Titel: 『戦場のヴァルキュリア』 Senjou no Valkyria
Engelse Titel: Valkyria Chronicles
Ontwikkelaar: WOW Entertainment
Uitgever: SEGA
Platform: Sony PlayStation 3
Release datum: 31-10-2008
Specs: 1 speler, 720p, Dolby Digital 5.1
Laat ik gelijk maar beginnen met de boodschap dat het genre van Valkyria Chronicles moeilijk te definiëren is. Als je namelijk naar de trailers en gameplay footage kijkt, lijkt het een actiespel, of een turn-based strategiespel zoals Nintendo’s Advance Wars serie. Eigenlijk zit je niet ver weg met dat laatste, maar het komt meer in de buurt van zijn oudere broer Fire Emblem. Valkyria Chronicles is een strategische RPG, die zwaar leunt op de RPG aspecten.
In een alternatieve versie van de Tweede Wereldoorlog in 1930 beginnen de troepen van Teikokugun (帝国軍 - het “Rijksleger”) binnen te trekken in het neutrale land Gallia. Het is aan de speler de taak om het leger van Gallia door 20 missies te leiden, en de vijandige troepen uit het land te verdrijven – en misschien ook gelijk de wereld te redden nu ze toch bezig zijn.
Missies draaien geheel om het organiseren van je troepen, en vervolgens op de meest tactische wijze je doel te bereiken. Aan het begin van elke missie krijg je een overzicht te zien van de voorwaarden waaraan je moet voldoen om in de missie te slagen of te falen. Je wint door bijvoorbeeld alle vijanden in het veld af te maken of hun basis over te nemen. Falen kan door het verliezen van cruciale karakters.
Een gevecht wordt om de beurt gestreden. Vooraf elke beurt ontvang je een aantal Command Points (CP). Het selecteren van een unit verbruikt een bepaald aantal CP, die je gebruikt om rond te lopen, items gebruiken en natuurlijk schieten. Dit doe je allemaal in een third person perspectief, zoals bij spellen als Ghost Recon, maar hier komt dus het RPG aspect: Hoeveel energie een vijand kwijtraakt door je kogels en of je hem überhaupt raakt, is allemaal gebaseerd op een kansfactor. Je kan dus mikken op iemands torso, maar je het is altijd de vraag of je schot ook effectief zal zijn. Het is ook mogelijk om een karakter meerdere malen te gebruiken tijdens een beurt, mits je genoeg CP hebt ervoor. Bepaalde wapens kan je echter maar één keer per beurt gebruiken, zoals de mortier van Welkin’s tank.
Als je klaar bent, mag je de beurt geven aan de tegenstander. Het is elke beurt altijd afwegen hoeveel je je troepen wilt rond commanderen, want resterende CP mag je meenemen naar je volgende beurt – en zou je dus kunnen bewaren voor beurten wanneer je die echt nodig hebt.
Sparen is niet altijd slim, omdat dan de kans ontstaat dat je karakters te ver achter of teveel buiten dekking raken. Wanneer een karakters sneuvelen, heb je drie beurten om een ander soldaat erheen te brengen die een hospik kan roepen voor hulp. Maar als die derde beurt voorbij is, of een vijand je gesneuvelde unit bereikt, dan verlies je die… permanent. Evenals in Fire Emblem krijg je dode karakters nooit meer terug. Mocht je één van de hoofdkarakters verliezen, dan betekent het Game Over. Dit omdat het spel wordt gedreven door het verhaal.
Wat Valkyria Chronicles verder onderscheid van andere strategiespellen, is dat alle karakters worden beïnvloed door de omgeving. Welkin is bijvoorbeeld natuurmens en zijn tank wordt daarom sterker als je hem in een groene omgeving houd (je moet even logica loslaten hier), terwijl sommige soldaten allergisch kunnen zijn voor bepaalde planten en op zulke plekken zwakker worden en niet even accuraat kunnen mikken.
Het klinkt allemaal een beetje omslachtig, maar Valkyria Chronicles geeft hierdoor meer variatie aan de grote vrijheid die je hebt in het behalen van je doel. In tegenstelling met veel strategiespellen, is het totaal aan de speler hoe deze zelf denkt een missie te kunnen afronden. Er is voor geen één missie echt een definitieve oplossing. En een verkeerde beslissing is altijd nog te herstellen.
Technisch gezien is Valkyria Chronicles best indrukwekkend. Dankzij de CANVAS engine van SEGA ziet alles eruit als een ingekleurde schetstekening. Vergelijk het met Studio Ghibli artwork, maar dan met wat conventionelere anime designs. Dit wordt het gehele spel door aangehouden. Eerlijk gezegd spreken deze anime-style character designs mij helemaal niet aan, maar dat is slechts een kwestie van smaak. Dit neemt niet weg dat de schetserige stijl (wat nu door meer videogames wordt overgenomen, zoals Afro Samurai) indrukwekkend blijft. Jammer genoeg wen je hier heel snel aan en is er daarna weinig om nog de sokken van je voeten af te blazen.
Dit geldt ook voor de muziek en sound effects. De muziek van Sakimoto Hitoshi is goed, maar niet veel anders dan zijn werk voor Final Fantasy XII en Odin Sphere. De sound effects doen gewoon net wat ze moeten doen en de voice acting is ook proper gedaan. Ik heb de Japanse versie gespeeld, maar heb gelezen dat de westerse versie naast de Engelstalige dub ook een optie zal hebben om over te schakelen naar de Japanse stemmen.
Reëel gezien is er weinig op te merken aan Valkyria Chronicles. Het is gewoon een goed spel. Alle klachten die je vind zijn eigenlijk maar bijzaken of vallen allemaal af wanneer je het afweegt met de goede dingen dat het spel je brengt. Momenteel zie ik het één van de spellen die in elke PlayStation 3 collectie thuis horen. Het begin zal niet heel overweldigend zijn, maar geef Valkyria Chronicles even wat tijd en dan zal het zich zeker voor je winnen.
8/10
Voordelen:
- Een originele mix van genres
- Moeilijkheidsgraad goed uitgebalanceerd
Nadelen:
- Geen multiplayer noch online mode
Links: officiële website, westerse site, trailer
Er zijn nog geen reacties, plaats als eerste een reactie!
Je moet ingelogd zijn om een reactie kunnen te plaatsen...