Ik besef dat ik bevoorrecht ben om 4 maanden te kunnen reizen. Veel vrienden van me dromen ervan, maar doen het toch niet vanwege verschillende redenen. Het is helaas niet voor iedereen weggelegd.
De sabbactical heb ik een jaar van te voren gepland. Wat een voorpret heb ik gehad: tickets boeken, globale reisplanning maken, een jaar sparen, inlezen over de landen, inenten tegen vreemde ziektes, backpackersspulletjes kopen. Het was pijnlijk om te weten hoelang ik moest wachten voor ik echt het vliegtuig instapte. “Nu nog negen maanden”, “nu nog 6 maanden”, “nu nog drie maanden”, “over 6 weken vertrek ik”, “over 3 weken is het zo ver”, “morgen stap ik in het vliegtuig, heb ik alles ingepakt?”.
De afscheidsfeestjes waren super. Vrienden die ik al een tijdje niet heb gezien waren ook van de partij. Iedereen was jaloers, maar ook dolenthousiast dat ik die reis zou gaan maken. Het mooiste cadeau was toch wel de iPod, waar ik tijdens de reis vele saaie uurtjes mee heb doorgebracht.
Ik had voor de reis een “to do list” opgesteld, waarop ik alle punten heb kunnen aftikken. Ik heb zelfs meer gedaan dan gepland. De Chinese muur was indrukwekkend. De dieren die ik had gezien waren prachtig en interessant. Raften vanaf de wereldshoogste (8 meter) watersportwaterval was spannend en eigenlijk niet eng. De parachute sprong was het hoogtepunt en tevens mijn persoonlijke overwinning.
Tijdens de reis heb ik zoveel mensen ontmoet. Het is grappig dat je dezelfde reizende mensen steeds weer tegenkomt. Laura heb ik bijvoorbeeld in Peking ontmoet en 2 maanden later stond ze in dezelfde hostel in the checken. Een aangename verrassing. Met de meeste reisvrienden heb ik geen contact meer. Sommigen heb ik na de reis alweer afgesproken. Zo ben ik een paar weken geleden naar Brighton (Eng) geweest om een paar jongens op te zoeken. Verder staan er weer weekenden gepland met andere reisvrienden. En in Japan heb ik twee vakantie adresjes.
Ook de reis heeft mijn vriendschap met Gijs versterkt. Hij stond open voor nieuwe ervaringen. Hij was niet moeilijk met onbekend voedsel (bv. hanentestikels). Met het maken van reisplannen hadden we de juiste verdeling van geven en nemen. Hij was net zo avontuurlijk als ik. Verder zei hij wat hij dacht en alles was bespreekbaar, al hadden we ook momenten gehad waarin we elkaar beter niet konden opzoeken. Belangrijk in deze situaties was dat je later weer on speaking terms bent. Het was nooit heel ernstig geweest. Al met al kon ik geen betere reisgenoot wensen.
Eindconclusie: Wil je de ervaring van je leven, jezelf ontwikkelen, mooie dingen zien, leuke mensen ontmoeten... ga dan op reis! Op reis gaan is anders dan op vakantie gaan. Een vakantie is om uit te rusten en bij te tanken van je “dagelijkse sleur” en van je werk. Een reis is om ervaringen op te doen. GA(!) zolang je nog geen grote verantwoordelijkheden hebt. De rest komt later wel.
Sui Chung Willem
Dit artikel verscheen eerder in JONC NEWS editie 267
Er zijn nog geen reacties, plaats als eerste een reactie!
Je moet ingelogd zijn om een reactie kunnen te plaatsen...